Keeshond – standard

Standard PL

Standard ENG

ABOUT | O rasie

Historia: Psy w typie szpica są niewątpliwie jedną z najstarszych form psa domowego w Europie. Ich szczątki znaleziono w różnych rejonach kontynentu, ale najczęściej na terenie obecnej Skandynawii i Niemiec. W średniowieczu duże i średnie szpice często żyły wśród chłopstwa, mieszkały w zagrodach, pilnowały ich, a że spały na pryzmach gnoju (szczególie zimą), przylgnął do nich przydomek „gnojarzy”. Czasem psy te wykorzystywano do obracania kieratu napędzającego rożen kuchenny. Przynajmniej do XVII wieku były to typowe psy wiejskie. Miały szczekać, pilnować obejścia, powozu cyz barki i żywić się tym, co wyrzuci gospodarz. Stąd ich dzisiejsza odporność i wtrzymałość. Szpice o umaszczeniu wilczastym najliczniej spotykane były w okolicy Kolonii i Holandii. W 1899 roku powstał Związek Szpiców Niemieckich, ale hodowcy w nim zrzeszeni nie mogli się zdecydować, co do umaszczenia i wzrostu szpiców wilczych. Najwięcej zwolenników miały małe ozdobne pieski, te większe natomiast pozostawały w cieniu. Tymczasem w Holandii szpice wilcze miały się całkiem nieźle. Tam nazywano je keeshondami, od popularnego w Holandii męskiego imienia Kees. Ich zadaniem było pilnowanie barek i łódek. Keeshondy różniły się nieco wyglądem od niemieckich szpiców wilczych, ze względu na krzyżówki z samojedem, szarym elkhundem oraz mniejszymi szpicami niemieckimi, a nawet chow-chow. W 1902 roku sprowadzono je do Anglii, a gdy się spodobały, rozpoczęto regularną hodowlę. Klub rasy powstał na wyspach w 1925 roku, do tego czasu przybyło tam wiele osobników, zarówno w Holandii, jak i z Niemiec. Pod nazwą keeshond z Anglii zaczęto wysyłać psy do różnych krajów Europy i do USA. Za oceanem czworonogi te są obecnie bardzo popularne i lubiane.

pies.pl